من همون کسی هستم که به قول خودت بهترینت بودم .. زمانی که همه به چیز دیگری فکر می کردند من در تفکر تو بودم ولی حیف که نفهمیدم عاقبتم این است ... من دوست دارم مثل گذشته ها باشی ... من دوست دارم تو با زبان خودت به من بگویی دوستت دارم مانند گذشته ... من همیشه به تو می گویم ولی تو کوچکترین اعتنایی به من عاشق نداری ... هنگامی که در پیام های دوستانم ردی از تو نمی بینم با خود فکر می کنم که شاید کمبود وقت تنها دلیل اصلی تو بوده برای ننوشتن نامه ایی عاشقانه ولی این برای من قانع کننده نیست .. چون شما بیشتر اوقات وقت کافی دارید ... به خدا امرزو که داشتم عکساتو  می دیدم اشک بر چشم هایم پیروز شد و من تسلیم اشک های بی قرارم شدم .. نمی دانم چه گناهی کرده ام ولی این را می دانم که هنوز عاشقم .. عاشق تبسم های زیبای تو ... عاشق چهره ماه تو و عاشق همه چیز تو و هیچ کس هم نمی تواند جلوی این عشق را بگیرد .. عشق من در این جملات و کلمات نمی گنجد و قابل توصیف نیست چون حسی عاشقانه است امیدوارم که این حس دو طرفه باشد و تو هم من را دوست داشته باشی ... چیزی که در گذشته به آن یقین داشتم ولی حالا دیگر شک دارم که تو برای اشک های من ارزشی قاعلی ... ولی تو را دوست می دارم
و همیشه به تو می اندیشم ...
پس دوست دارم تو هم به من بیندیشی