دلتنگی

بهار اومد و رفت . تابستان هم با اون همه گرما اومد ولي اونم طاقت نياورد . پاييز هم از راه رسيده ولي مطمئنم اونم ميره و برگ درختارو با خودش مي بره . آي برف آي برف ، زمستون مياد ولي ، ولي اونم ... .اما عشق توروز به روز بيشتر ميشه . بيشتر بيشتر . اندازه همه زيبايي هاي بهار . همه گرماي تابستون . همه عشق پاييز . همه سرما و خاطرات زمستون . عشقت هميشه باقيست . يه جاي امن داره . توي يه قلب غريب . قلب من كه آروم آروم مي تپه . فقط به يه نفر فكر مي كنه . يه فرشته . يه فرشته كه ياد چشماش هميشه منو ياد زيبايي‌ هاي بهشت مي اندازه . ياد همه قشنگيا . ياد همه خاطرات و شب زنده داري ها . ياد وجود تو. الان ساعت ۱۰ شب هست . اون الان كجاست ؟ خوابه ؟ يادمه بهش كه زنگ مي زدم ورنمیداشت.  .

ديشب رفته بودم بيرون تو پارك قدم بزنم . مي‌دونين چرا ؟ دلم گرفته بود . احساس مي كردم تنهام . چرا ؟ آخه يك ساعت قبلش با تو صحبت كرده بودم . بازم دلم براش تنگ شده بود . اخبار گفته بود كه چهارشنبه و پنج شنبه تعطيله .الان دو ساعت گذشته . من تنها توي پارك قدم ميزنم . يه بغض شديدي هم دارم . گيتارم هم پشتمه . نمي تونم حرفه اي بزنم . ولي ميتونم بزنم طوري كه اگه اون منو ميديد خوشش ميومد . اصلا به خاطر همين ياد گرفته بودم . ولي دستام اينقد سرد و خشك بود كه نميشد . نه نميشد . بايد فكر مي كردم . ولي تنهايي نميشد . رفتم پيش دوستم. كسي كه تنهاييام مال اون بود . دلم براش تنگ شده بود .۱روز بود نديده بودمش . آخه باشگاه رفته بودم ولی اون نمیاد میگه از جای شلوغ خوشش نمیاد.   بعد باشگاه رفتم از کنار    رودخونه برم به خونه  اونجا خیلی حال میده آخه هیشکی ام نبود .  بعد این ترانه ای که دوستم عاشقشو رو میخوندم.البته با صدای خیلی بلند        

 

                          من به ياد عطر بارون زده گلاي پونه                 

مي كشيدم پاي خستمو تو جاده ،      به هواي بوي خونه

 اینجاشو با    فرياد خوندم :

وقتي كه صداي خونه          منو تا آخر جاده مي كشونه

  

اين سراب توي جاده           كه چشامو مي پوشونه

 

بعد قدم زدن و خوندن . کم کم دیگه رسدم خونه

 

ساعت ۱۲ بود  رفتم نشستم پشت کامپیو تر  یه خرده به سیاوش گوش کردم  بعد رفتم وبلاگهای عاشقو نرو سرچ کردم  کل شو خوندم تا به خودم اومدم   دیدم ساعت ۳ شد .  با خوندن شعرهای قشنگ شون  دلم بازم واسه اون تنگ شد  . خوابم نمیبرد تا که رفتم  یه ورقو یه دونه خودکار برداشتم .  نوشتم برات . نوشتم از تو  هر چند میدونم هیچ وقت نمیشه اینارو بخونی . فکر نکنم هیچی مثله نوشتن میتونست آرومم کنه . بعد رفتم بخوابم خیلی سبک شدم . به این فکر میکردم که راحت خوابیدی  حالت خوبه منم به خاطر همین میخوام بخوابم -  ساعت ۴ شد دیگه باید بخوابم  به امید اینکه مال منی به امید خواب دیدنت خوابیدم .

(با تمام وجودم دوست دام) هر چند تا حالا بهت نگفتم

 

دل هيچکي مثل من غربت اينجا رو نداره، ديگه حرفهاي علاقه همه مردن تو دلم.

 

من همونم که هميشه غم و غصش بي شماره، اوني که تنها ترينه، حتي سايه هم نداره

 

با هر که سخن گفتم، در خود گره اي گم بود، چون کرم شبان تابان، مي تابي و مي تابم. بر هر که نظر کردم، گريان و پريشان بود. چون ابر سبک باران، مي باري و مي بارم.

 

الهي دل خوشي باشه پناهت، گل هاي رازقي تن پوش راهت، الهي خوش خبر باشه قناري، بخون تا خروس خون چشم به راهت

نوشته شده در چهارشنبه 3 آبان1385ساعت 14:11 توسط آرمین| |