قاضی عقل

و عشق محکوم به تبعید به دورترین نقطه مغز شده بود

                        یعنی  فراموشی

قلب  تقاضای عفو عشق را داشت ولی  همه اعضا با اون مخالف بودند

قلب شروع کرد به طرفداری از عشق

 آهای چشم مگر تو نبودی که هر روز آرزوی دیدن او را داشتی

ای  گو ش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی

یا تو ای لب مگر تو نبودی که در آتش بوسه زدن به اون میسوختی

دستها با شما هستم که در آرزوی لمس کردن اون زندگی می کردید

و شما پاها که همیشه آماده رفتن به سویش بودید

همه اعضا رو برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند

تنها  عقل و عشق در جلسه ماندند

                          عقل گفت : دیدی قلب همه از عشق بیزارند                   ولی من متحیرم که با وجودی که عشق بیشتر از همه تو را آزرده چرا هنوز از او حمایت میکنی

               قلب گفت: چون من بدون عشق هیچم

                      فقط یه تیکه گوشت بی مصرفم 

               من بدون عشق میمیرم ...........